Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Mansur Yavaş bu gece 7 bin yılda bir görülen kuyruklu yıldız 'Neowise'ın Ankara semalarında görülebileceğini hatırlattığı paylaşımında Anıtkabir'in görüntüsüne yer vererek "Bu gece kaçıranlar üzülmesin. Biz zaten mevcudiyetimize ışık tutan muhteşem bir yıldıza sahibiz" ifadelerini kullandı. Yavaş'ın bu paylaşımı sosyal medyada büyük ilgi gördü.
20:54 -
Fotoğraf Sanatçısı Betül Türksoy' un paylaşımları da çok güzel.
Merhaba iyi geceler hepimize.
Adaşım Betül Türksoy' un twitter da paylaştığı,
son zamanlarda daha da yoğunluk verdiği fotoğraflarda
Neowise takım yıldızının görüntüleri çok etkileyici.
2 gün önce kızım telefonuna yüklediği programla yıldızların isimlerini,
yerlerini gösterdi bana.
Beni en etkileyen Jüpiter di.
Biraz hayal kırıklığına uğrasam da etrafındaki halkasını
göremediğim Satürn de var tabii ama ben bu yıldızların
çıplak gözle bu kadar net görüleceğini bilmiyordum hep alet ve ekipmanlarla
hatta teleskoplarla görünür sanıyordum.
Önceki geceden beri merhaba Jüpiter diyorum.
Ve merhaba Satürn, Mars, Neptün...
O pırıl pırıl parlayan yıldızı çok yakınımda hissediyorum.
Değişik, ilgi çekici farklı bir duygu
gökyüzü haritasından yıldızları isimleriyle görmek çok hoş.
Sanki haritaya bakıp da şu şehir, şu ilçe işte burada demiş gibi oluyor insan.
***
Keşke sadece güzellikleri yaşasak, kötüler ve kötülükler bitse gitse hayatımızdan.
Biz aynı dünyada, aynı oksijeni solumak zorunda kalmasak...
-Yazarım sana.
+Yazma. O zaman bekliyor insan. Buraya çok az insan geliyor, çok insan gidiyor. Kalan da bekliyor ama bazen çok uzun bekliyor. Yani hani mesela zannediyorsun ki, bi yoldan birisi gelecek. boş, uzun bi yol. Devamlı ona bakıyorsun. Sonra kimse gelmiyor.
Yazma.
Bir aleme indim yalnız, Yerde toprak, gökte yıldız. Bir yan susuz bir yan deniz. İki el, bir baş verdiler, Bir çift göz ağlar da güler. Dört bir yanda benim gibiler. Doğru söz içinmiş diller, İşte kalbin sev dediler. Bana yalan söylediler, Bana yalan söylediler; Kaderden bahsetmediler. Varsın böyle geçsin ömrüm, Neşeyle dolsun bari her günüm. Hani benim sevdiklerim? Hani gönül verdiklerim? Hasret gider, ben giderim.
Deli gönül neyi özler durursun Acınacak dostun cananın mı var Dünya yansa yorganın yok içinde Harab olmuş evin dükkanın mı var Çal nayını ferahnakte ver karar Götün nazır kulağın müsteşar Kumda oyna çöp batmasın aşikar Düşünecek senin zamanın mı var Kendi cihanda bak sen keyfine Kulak asma halkın hayfa hayfine Tamburuna kemanına define Sen de katıl neyde noksanın mı var Şu kırk yıldır senin daran alındı Suratına yüz bin kara çalındı Nasıl olsa bu bokluğa dalındı Neyzenden de büyük isyanın mı var Neyzen Tevfik
Ve bu sabah saçlarımı kestim. Baya baya uzadı ve ben kuaföre gitmek istemedim.
Youtube da gördüğüm gibi kestim katlı kesim oldu.
Fena da olmadı zaten dalgalı olduğu için hataları kamufle edebilen bir saçım var.
Artık sanırım böyle kesicem hep.
Memnun kaldım.
:)
Delirecek haldeyim.
Anne kaybı bir başka acıtıyormuş insanın içini.
Bir de üstüne üstlük elleriyle katladığı, tertemiz bohçaladığı eşyalarına dokunmak, en özenle sakladığı dolaplarını talan edip çıkarmak çok zordu çok.
Geçtiğimiz Cumartesi itibariyle artık bir anne evimiz yok.
Bir gün gelecek bizlerin evi de olmayacak.
Acı ama gerçek bu.
....
Artık bundan sonra iyi günler dileyelim kendimiz, çevremiz, sevdiklerimiz ve ülkemiz adına...
Güneşin doğuşunu seyrettim bir süre sonra da yavaş yavaş ısıttığı havayı.
Haftalardır evdeyiz sağlığımızı korumak adına.
Dün ilk defa Kızılay' a gittim.
Her yer tanıdık bir o kadar da yabancı geldi bana özlemişim oraları
annesiz ilk gidişim olduğunu fark ettim sonra.
İçim bi cız etti kadıncağız da çok severdi oraları onunla geçtiğimiz yerleri hatırladım ve bu duygu hep böyle mi devam edecek bilmiyorum ama bir an önce eve gelme isteği ağır bastı. Markete de gitsem hemen eve gelmek istiyorum.
Geçecek bu günler de ama nasıl bilmiyorum.
Ve yeni yeni vefat haberleri alıyorum Arkadaşımın babası, ablamın arkadaşının babası
hepsinin de kaybı aynı yıla denk geldi. Yattıkları yer incitmesin ne diyelim. Sevgi ve muhabbetle...
Kedimin patişini acıttım o kadar kötü oldum ki.
Patisini kaldırdığını görünce ağladım benim canım ondan daha fazla yandı...
Çok üzgünüm kuzum bebeğim bilerek olmadı.
“Annelerin sahip oldukları en büyük kusur, fedakarlıklarının herhangi bir kısmına dair bir mükafat göremeden bu dünyadan göçüp gitmeleridir. Bizi çaresiz, suçlu ve kaçınılmaz bir biçimde bir yetim olarak bırakırlar. Neyse ki, bu acıyı sadece tek bir kez çekiyorum. Yoksa kimse bir ikincisine katlanamazdı.”
Geçip giden zamanları Bir yerlerde bulsam Sonra üzülsem Üzüldüğüme üzülsem Gözyaşıma dalıp dalıp Seni hatırlarım Gittin şimdi sen. Yoksun ah yanımda... Bir şey istemem Neye yarar hatıralar...
