Misler gibi harika bir sabaha uyanmanın verdiği rahatlıkla hepimize günaydınlar efenim.
Kendimi tamir etmeye uğraştığım bu günlerde iyice boncuklarıma, takılarıma yoğunlaşmış haldeyim.
Kedi kuzumu çok çok özlüyorum o başka ama artık biraz biraz onsuz yaşamaya alışmalıyım. diyordum ki; dün yaptığım bir hareketle kendimi moral olarak yerlerde hissettim ama sonra onun da bir tesellisini bulmaya çalıştım. Tabağıma yoğurt koyarken Gürgen'e de koymuşum bir anda aklıma geldi kedi kuzumun olmadığı ağlayarak geri döktüm kabına.
Minik bir takı kutusuna Gürgişimin tüyleri elime geldikçe koyuyorum artık. Son yıllarda narkoz dokunur diye tüylerini kestirmiyordum her yanımız tüy içindeydi. Evden ayrılalı bir ayı geçti ve minikimin tüyleri neredeyse tek tük geliyor gözümün önüne.
:........................(
Neyse toparla Betül kendini Eylül ayı geliyor.
Kendini biraz oyala bak serinlikler de başladı.
Hoş sıcak olsa ne yazar?... Kapı gibi kİlimamız var artık açıyorsun on dakikada püfür püfür sonra kendini iyi hissediyorsun.
Onca boğucu sıcaklarda servis gelsin taksın diye bekledik ama şimdi rahatız çok şükür.
Efenim konudan konuya geçiyorum ama
Ben İnstagram'daki takı ile ilgili hesabımı geçici bir süre kapattım yaa insanlar bir eline sağlık da mı demez?
Hiç mi bir Allah'ın kulu da birşey yazayım diye düşünmez?
Yok anacım yok olmuyor ben pazarlama skilleri eksik doğmuşum bir de reklamla ilgili bölüm okudum bitirdim sözümona. Gerçekten başımdaki uğursuzluk neyse kurtulamadım bi şundan. Dükkan açamıyorum, vergisiydi, algısıydı, kirasıydı kazansam feda olsun da yok buradan bir Allah'ın kulu bile sormuyor dükkan açsam maazallah yollarını değiştirirler o derece. İnstagramdan tanıtım yapayım dedim o da işte ortada. Yok yok ben bu işi amatörce başladım ömrümü de amatörce bitirince bakarsınız bir kutunun içinde birikenler çocukların işine yarar belki. Belki de birileri çöpten buldukları kutuyu ulan bu da ne ola ki diye yeniden atar çöpe. Ama ben çalışmaktan, takılarımı yapmaktan asla vazgeçmiycem bunu biliyorum çünkü bununla tedavi ediyorum kalbimi, yüreğimi, özlemlerimi, hasretlerimi...
Biraz dertleşme yazısı oldu bu herkes benim takip ettiğim kadar kişiler bile dönüş yapsa iyiydi ama benim eksi enerjimden galiba neyse.
Bir de Afganistan'daki kadınları düşünüyorum yatıp kalkıp Atam' a dualar ediyorum.
Mekanı cennet olsun. Nasıl da o kara taassup içinde bırakmamış, düşünmüş bizleri diyorum.
Yine konu değiştirdim farkındayım.
Hiç kimseye hiç bir şey altın tepside sunulmuyor biliyorum ama elimizdekilerin kıymetini bilelim en azından diyerek bitiriyorum bu aklım gibi, beynimin içi gibi karman çorman yazıyı.
Her şey gönlümüzce olsun.
Mutlu günler...
