Derler ya "burnumu sıksan canım çıkacak" işte o haldeyim kaç gündür.
Kızımın hastalığı üzerine benim zatürre olmam yetmiyormuş gibi dün bir yakınımın yaşantısıyla ilgili aldığım sevimsiz haber iyice beni benden aldı.
Yüreğim bi çizik çizik. sanki serçe parmağımı bir şey kaptı gözüm göre göre, canım yana yana çekti kopardı.
Belki abartma sen de denebilir ama gerçekten üzüntüm sonsuz.
Buraya yazabilir miyim?
Yıllar sonra belki...
****
Zatürreyle yaşadığım bu üçüncü sınavım. İlkini hatırlamam mümkün değil iki aylıkmışım annem oksijen çadırı başında ağlaya ağlaya beklemiş.
İkincisi liseden mezun olduktan sonra buzların çatılardan insan büyüklüğünde sarktığı bir kış yaşarken olmuştu aşırı ateş, aşırı öksürük her nefeste mi öksürülür ben öyleydim. bir hafta hastanede kalmıştım serumlar onlar bunlar derken iyileşip çıktım.
Üçüncüsü de geçen hafta yok böyle bir ciğer acısı.
Sigara içenlere yalvarıyorum lütfen içmeyin gerçekten nefes çok önemli...
Gece yarısı ateşlenip titremelerle gittiğim hastaneden 4 günde çıkabildim.
Öksürme sürecim hala geçmiş değil ama boğazım yaralı.
Zor zamanlardan geçiyoruz ekonomimiz feci, yaşantılarımız artık yoruyor buna rağmen bu hayat yolunda ilerlemeye çalışıyoruz.
Hepimize ümitli ve güzelliklerle dolu günler dilerim.
